yapilandirmaci etkinlikler 1 - Yapılandırmacı Yaklaşım Nasıl Uygulanır?

Yapılandırmacı Yaklaşım Nasıl Uygulanır?

Mevcut / popüler paradigmaların çoğunda olduğu gibi, zaten yapılandırmacı yaklaşımı bir dereceye kadar kullanıyorsunuz. Yapılandırmacı öğretmenler sorular ve sorunlar ortaya çıkarır, daha sonra öğrencileri kendi cevaplarını bulmalarına yardımcı olmak için yönlendirir. Öğretim sürecinde birçok teknik kullanırlar.

Örneğin, şunlar yapılabilir:

Öğrencilerden kendi sorularını oluşturmalarını isteme (soruşturma)

Çoklu yorumlamaya ve öğrenme ifadelerine izin ver (çoklu zeka)

Grup çalışmasını ve akranların kaynak olarak kullanılmasını teşvik etmek (işbirlikli öğrenme)

Öğrencilerin beyinleri bilginin kazındığı boş sayfalar değildir. Önceden formüle edilmiş bilgi, fikir ve anlayışlarla öğrenme durumlarına gelirler. Bu önceki bilgi, yaratacağı yeni bilginin ham maddesidir.

Örnek: Bir ilkokul öğretmeni, “MİLGEM” in uzunluğunu ölçmek için bir sınıfa bir sorun sunar. Öğretmen, cetveli tanıtarak sorunu başlatmak yerine, öğrencilerin kendi ölçme yöntemlerini yansıtmasına ve inşa etmesine izin verir. Öğrenciler duydukları veya önceden bildikleri yöntemleri açıklayarak kendi içinde tartışır ve soruna uygulamak için bir tanesini uygulamaya karar verir.

Öğrenci kendisi için yeni bir anlayış yaratan kişidir. Öğretmen bir antrenör veya moderatör gibi önerilerde bulunur; ancak öğrencilerin soru sormalarına, çalışmayan şeyleri denemelerine izin verir. Öğrenme etkinlikleri, öğrencilerin tam katılımını gerektirir (uygulamalı deneyler gibi). Öğrenme sürecinin önemli bir parçası, öğrencilerin etkinlikleri hakkında düşünmeleri ve bu konular hakkında konuşmalarıdır. Öğretmenler, öğrenciler için kendi hedeflerini ve değerlendirme araçlarını belirlemede yardımcı olurlar.

Bir Türkçe öğretmeni dersleri anlatırken gramer kurallarını ezberletmekten çok, içeriğin ve fikirlerin altının çizilmesine önem verir, Öğretmenin kaygılarından biri de öğrencilerinin kendilerini yazılı dilde iyi ifade edebilmelerini sağlamak olmalıdır. Öğretmen, öğrencilere, bitmiş ve daha önce çeşitli yazarların taslaklarını inceleme fırsatı sunmalıdır. Öğrencilerin bir portföy oluşturmasını sağlamak için projeleri seçebilmelerine ve oluşturmalarına olanak tanımalıdır. Bu noktada öğrenciler, bir ödevin sorumluluğunu yerine getirmenin yanında özgünlük ve benzersizliğe değer veren bir editör olarak görev yapar.

Tarih dersinde, öğrencilerden “tarih” hakkında farklı senaryolar ve bakış açıları geliştirmelerini bu konuda düşünmelerini istemek ilginç tartışmalara yol açabilir. Ders kitaplarında öğretildiği gibi tarih doğru mu? Aynı tarihin farklı versiyonları var mı? Tarihin hangi alternatifi en doğru? Nasıl bilebiliriz? Oradan, öğrenciler kendi yargılarını yapabilirler.

Öğrenciler kendi öğrenme süreçlerini kontrol eder ve deneyimlerini yansıtarak önderlik ederler. Bu süreç onları kendi öğrenmelerinde uzman yapar. Öğretmen, öğrencilerin özel olarak veya grup tartışmalarında sorgulamalarını ve kendi süreçlerini yansıtırken kendilerini güvende hissettikleri durumlar yaratmalarına yardımcı olur. Öğretmen ayrıca öğrenciyi önceki bilgi ve deneyimlerini yansıtmaya yönlendiren etkinlikler de ortaya koymalıdır. Ne öğrenildiği ve nasıl öğrenildiği hakkında konuşmak gerçekten önemlidir.

Yapılandırmacı sınıf, büyük ölçüde öğrenciler arasındaki işbirliğine dayanır. İşbirliğinin öğrenmeye katkıda bulunmasının birçok nedeni vardır. Yapılandırmacılıkta bu kadar çok kullanılmasının temel nedeni, öğrencilerin yalnızca kendilerinden değil akranlarından da bir şeyler öğrenmeleridir. Öğrenciler birlikte öğrenme süreçlerini gözden geçirip yansıtırken, birbirlerinden stratejiler ve yöntemler alabilirler.

Örnek: Eski medeniyetleri okurken, öğrenciler bir arkeolojik kazı etkinliği yaptırılabilir. Bu, büyük bir kum havuzunda veya bu konuda üretilen bilgisayar destekli simülasyon olabilir. Öğrenciler farklı nesneler buldukça, öğretmen sınıflandırma tekniklerini tanıtır. Öğrencilerin kriterler geliştirerek ve hangi nesnelerin ait olacağını seçerek bir grup müzesi kurmaları, kazıların farklı bölümlerinde çalışan diğer öğrencilerle işbirliği yapmaları teşvik edilir. Her gruptan daha sonra bölgede yaşayan medeniyetler hakkında teoriler geliştirmeleri istenir.

Yapılandırmacı bir sınıftaki ana faaliyet, problemleri çözmektir. Öğrenciler, soru sormak, bir konuyu araştırmak, çözüm ve cevap bulmak için çeşitli kaynakları kullanmak üzere sorgulama yöntemlerini kullanır. Öğrenciler konuyu araştırdıkça, sonuçlar çıkarırlar ve araştırma devam ettikçe de bu sonuçları tekrar gözden geçirir. Soruların keşfi daha fazla soruya yol açar .

Öğrencilerin daha sonra görebilecekleri, yeni deneyimleri açıklamak için geçersiz, yanlış veya yetersiz olduğunu düşündüğü fikirler vardır. Bu fikirler bilginin bütünleşmesinde geçici adımlardır. Örneğin, bir çocuk, yaprak dökmeyen bir ormanı ziyaret edinceye kadar, bütün ağaçların sonbaharda yapraklarını kaybettiğine inanabilir. Yapılandırmacı öğretim, öğrencilerin güncel görüşlerini dikkate alır ve oradan inşa eder.

Bir öğrenci yeni bir bilgi parçası aldığında ne olur? Yapılandırmacı model, öğrencinin bilgiyi sahip olduğu bilgi ve anlayışla karşılaştırdığını ve bu durumda iki şeyden birinin olabileceğini söylüyor:

Yeni bilgi, önceki bilgisiyle oldukça iyi eşleşir ( önceki bilgiyle uyumludur ), böylece öğrenci onu anlar. İşe yarayabilir, fakat bu sadece bir yapboz parçasında olduğu gibi doğru olanı bulma meselesidir.

Edindiği bilgiler önceki bilgileriyle uyumsuz ise öğrencinin bilgiye uygunluk sağlayabilmesi için önceki anlayışını değiştirmesi gerekir. Bu da oldukça zor olabilir.

Makale: Mehmet Emin Soylu

thirteen.org

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.